سمعک قلهک

GHOLHAK HEARING AID

جهت تعیین وقت مشاوره و یا انجام آزمایشات شنوایی با شماره 22630006 تماس بگیرید

گوش و ساختار گوش

گوش و ساختار گوش

گوش

گوش از سه قسمت ، گوش خارجی – گوش میانی و گوش داخلی تشکیل شده است.

گوش خارجی : از دو قسمت لاله گوش و مجرای گوش تشکیل شده است.

مهمترین کار گوش خارجی گرفتن صداهاست.وقتی که صدا ایجاد می شود ، امواج صوتی تولید و در هوا منتشر می شوند بعد از اینکه امواج وارد گوش خارجی شدند از طریق سوراخ گوش وارد گوش می شوند و راهی گوش میانی می گردند.یکی از وظایف گوش خارجی حفظ گوش از طریق جرم گوش می باشد.این جرم مخصوص ، از سلولهای مجرای گوش خارجی ترشح شده تا از ورود حیوانات و عفونتها جلوگیری نماید.اگر ترشح دوم خیلی زیاد باشد سفت می شود و در اینجاست که باید توسط متخصص گوش و حلق و بینی شستشو داده شود.مجرای گوش خارجی ، لوله ایست به طول ۲ یا ۳ سانتی متر که در حدود یک سانتی متر مکعب حجم دارد و به پرده صماخ ختم می شود.ارتعاشات صوتی تا قسمت انتهایی این لوله به وسیله هوا منتقل می شود و پس از آن به وسیله ی محیط های جامد یا مایع به گوش میانی انتقال می یابد.

 

گوش میانی :

مهمترین کار گوش میانی گرفتن امواج صوتی است ، که گوش خارجی می گیرد و آن را به لرزش تبدیل می کند و به گوش داخلی می فرستد و این عمل را با استفاده از پرده گوش که گوش خارجی را از گوش میانی جدا می کند انجام می دهد.سه استخوان ریز و ظریف موجود در گوش میانی را استخوانچه می نامند.پرده گوش قسمتی از پوست نازکی است که مثل طبل محکم گسترده شده است و به اولین استخوانچه چسبیده است که استخوان چکشی نامیده می شود.استخوان چکشی به استخوان سندانی و استخوان سندانی به کوچکترین استخوان در بدن به نام رکابی متصل می شود.استخوان چکشی به پرده صماخ و استخوان رکابی به دریچه ی بیضی ختم می شود ، که سطح آن ۱۴ مرتبه از پرده صماخ کوچکتر است و در نتیجه فشار بر آن ۱۴ مرتبه بیشتر می باشد.

 

گوش داخلی :

گوش داخلی از تعدادی حفره استخوانی به نام دالان یا لابیرنت استخوانی تشکیل شده است.لابیرنت استخوانی شامل دهلیز ، سه مجرای نیمدایره و حلزون است.این حفره های استخوانی گوش داخلی حاوی مایع شفافی به نام پری لنف است.لابیرنت غشایی یک سیستم متوالی از مجاری و کیسه هاست که درون لابیرنت استخوانی قرار دارد و درون آنها با آندولنف پر شده است.این بخش حاوی دو کیسه   (اوتریکول و ساکول ) و چهار مجرا ( سه مجرای نیمدایره و مجرای حلزونی ) است.

ساختمان گوش داخلی اطلاعات مربوط به شنوایی و تعادل را به مغز می رسانند ، مجرای حلزونی عضو شنوایی است و مجرای نیمدایره گوش داخلی ، اوتریکول و ساکول اعضای تعادلی هستند.

بعد از اینکه امواج صوتی در گوش میانی به ارتعاش تبدیل شد ، ارتعاشات وارد گوش داخلی می شوند.ارتعاشات داخل حلزون شنوایی می شوند.حلزون شنوایی یک لوله کوچک و حلقه ای در گوش داخلی و جزء لابیرنت غشایی است.حلزون شنوایی پر از مایع است و روی آن را هزاران تار از موهایی باریک پوشانده است.وقتی ارتعاشات صوتی به مایع داخل حلزون شنوایی برخورد می کنند و مایع داخل حلزون به شروع به لرزیدن می کند.انواع مختلف صداها نمونه های مختلفی از ارتعاشات را می سازد ، ارتعاش باعث حرکت موهای ریز سلولهای شنوایی می شود و هرچه ارتعاش بیشتر باشد موهای سلول حلزون بیشتر حرکت خواهد کرد.

 

مجاری نیمدایره گوش داخلی :

مجاری نیمدایره در گوش داخلی سه مجرای کوچک هستند که هر کدام دو سوم دایره هستند. مجاری نیمدایره استخوانی در گوش داخلی سه مجرای کوچک هستند که عبارتند از :

  • فوقانی ( قدامی ) ۲- خلفی ( تحتانی )     ۳- خارجی ( افقی )

یک انتهای هر یک از مجاری نیمدایره ای متسع ( گشاد ) شده و آمپولا را ایجاد می کند.مجاری نیمدایره ای غشایی در داخل مجاری نیمدایره استخوانی گوش داخلی واقع شده اند و مشابه آنها هستند ، با این تفاوت که بسیار کوچک ترند.یک انتهای هر یک از این مجاری متسع بوده و انتهای آمپولی نامیده می شود.